Per Diellzen

Argetim

Titulli: Re: Per Diellzen 21/6/2007, 14:37

Do doja te thoja dy fjale
Jeton ne zemrat tona
E bukur si gjithmone
Lloj i vecante qe nuk gjindet neper bote
Zemer bardha jone
Ah .....jete e padrejte
_________________
█║▌│█│║▌║││█║▌║█
E S.H.T.R.E.J.N.T

█║▌│█│║▌║││█║▌│║║█║│█
N.U.K B.L.I.H.E.M D.O.T

Titulli: Re: Per Diellzen 7/1/2008, 15:55

RREZJA E PARË E DIELLIT

Shumë herë do të doja të shkruaja
por zemra nuk duronte ,
nga malli përvelues o engjull
zemra së rrahuri, do të më pushonte.

Por, oj rrezja e parë e diellit
si mund te mos shkruaj per ty?
kur në duar e preherin tim u rrite
të kisha, si lule në saksi.

Si mund të mos kujtoj
fjalët e ëmbla që thoje,
qëndrimin në prehërin tim
e flokët kur mi lëmoje.

Unë nuk mund qe të mos vuaj
krejt derisa të vij tek ti,
Zotit të Madh Diellzushë ti thuaj
halla ime, ka shumë merzi.

Atë gjallëri në shtëpi që kishim
ajo tash më s’ekziston,
dhëmbje të fortë ndiej në krahnor
për çdo ditë se ç’më shtërngon.

Ëndërr të tillë po të kisha parë
flokët përpjetë do të më shkonin,
shumë e shumë do të kisha qarë
kurr këtë ditë s’e imagjinonim.

Me mall kurr të pashuar për ty,
nga halla yte e dashur TEUTA.
_________________
"Jeta nuk matet me vitet e shkuara por me veprat e bëra gjatë sajë"

Titulli: Re: Per Diellzen 25/1/2008, 05:26

Engjullit tim

Horizont i ngushtuar
Fryma me zihet
Shi i rrembyeshem troket ne xham

Erresira ka mbeshtjellur cdo gje
Me velin e saj te zi
Une ne skaj te botes strukur
Diellezen time mendoj...

Diten qe ike
Tokes nje plage iu shtua
Qiellit nje feste
Qe engjullin ne krahet e tij shterngoj

Vetmia mori fjalen
Shpirti puthi trishtimin
Vdekja te thirri
Ne shtratin e saj te akullt te pushosh
Larg nga turma e te pervuajturve.

Si nje anije ne stuhi
Orvatem shtigjeve te jetes
Lutjet e mija trazojne zemren e
Detit
Britmat e mia tundin
Token
Zerin tim e njeh
Heshtja

Heshtja e kupton dhimbjen time
Asaj i flas edhe kur bota fle

Nje cast...
Nje cast te vetem
Dua ti mbyll syte dhe une
Asgje te mos ndjej

Vdekja nuk eshte humbja me e madhe
Ne jete
Te vdesim perbrenda derisa jetojme
Eshte vdekje e dyfishte

Nuk dua te ndjehem keshtu, jo, jo
Krenaria ime eshte me e madhe se pikellimi
Dashuria ime eshte forca ime

Sdo lejoj jeten te me mposhte
Te me hedh pameshirshem
Shkembinjeve te thepisur
Te vuajtjes
Jo
Jam asht i forte une
Jeta ime eshte lufte

Lufta ime eshte jeta

Une, ushtar i kohes se pakohe
Do ngre lapidar dashurie ne emer te dashurise
Se une e desha pertej vdekjes engjullin tim
Do ngre lapidar lotesh te kristalte
Se une qava me shpirt per engjullin tim

Dielleza ime, fryme e shpirtit tim
Nje dite
Rruget e mia do me qojne tek ti
Do te shterngoj fort
Perqafimi jone do te jete
Figure e ngrire ne kohe,

Ne perjetesi !

Titulli: Re: Per Diellzen 25/1/2008, 11:45

"Po, po, kështu e ka mirësia
e gjithë rinisë shqiptare,
që është më briljantja
dhe ka zemer të madhe".
(...Ura magjike)

Po, e këtillë është edhe bukuroshja Edona, një studente e shkëlqyeshme e stolisur me vetinë hyjnore të engjujve të Përendisë - dashurinë por edhe bashkëndiesinë.
Ndjenjat e saja janë të fuqishme dhe në mënyrë të denjë pasqyrojnë shpirtmadhësinë e një vajze të re shqiptare.
Unë e falenderoj nga zemra dhe uroj që çdo herë në jetë të ketë rastin për të shkruar vetëm për tema të ndritura dhe gëzime.
_________________
"Jeta nuk matet me vitet e shkuara por me veprat e bëra gjatë sajë"