DIELLZA I MUNGON SHKOLLËS

nga shaban cakolli prej 26/6/2007, 00:20

shaban Cakolli
---------------

ËNGJËLLUSHKË
Serafin engjull i zgjedhur
per ty lot,shume kisha derdhur
por nuk duhet te qajme,jo
As Zoti t´dobetit sí do.

Ti jeton o yll i drites
ne qdo varg tÁdem Berishes
vargjeve ndjehesh si mbretereshe
kur shkruan gjyshi per mbese.

Sikur qele lulja n´agim
erdhe hyre,ne vargun tim
vjen plot drite e plot shkendije
hjeshon vargjet ne poezi.
Hijeshon kopshtet lule t´njoma
si vyshke vapa,as si thane bora
sahere shkruaj per lule t´njoma
Me teret fyti,me dridhet dora.

Zot i madh,ty te bekofte
ne per ty do t´mbahem t´forte
dikush neser,dikush sot
qe tegjithe,do vijme ne ate porte

Njomez e xhaxhit,plot gjallerim
do te mbetesh ne vargun tim
dej sa te shihemi,ne amshim.

Lexues i nderuar.
Nese e kam pasur rende ndonjehere te shkruaj,kete e perjetova kur fillova disa vargje per"ËNGJËLLUSHKËN DJELLZË",e ndjeva nje shembje ne kraheror,dhe ne brendi sikur me digjte nje prush zjarri!Megjithate,e ndjeva obligim qeedhe une te radhis disa vargje,per ketelule te bukur.
"Serafin",keshtu e quajta kete njomez,sepse serafinet jane engjuj qe i zgjodhi perendia per fronin e vet.Ata jane engjuj qe jane vigjelent,me shume pale krah dhe sydhe nuk u shpeton asgje nga veshtrimi.Djelleza na veshtron ne,jeton me ne,ne shpiertin tone,ne poezine tone.Baca Adem duhet te krenohet qe i takoj te ishtegjysh i saj,kurse ju qka gjetet kohe e vullnet te thurni vargje per Djellezen,zotu u bekofte me gjitha te mirat.

Per ne fund lexues te nderuar,neaparatin tim kompjuterik nuk po me funksionon shkronja-e-pa ze,e di qe do hasni veshtersi ne lexim,por ju lus per mirekuptim.

nga Xha Ademi prej 26/6/2007, 10:55

shaban Cakolli
---------------

DIELLZË 0J ENGJËLLUSHKË

Serafin engjull i zgjedhur
për ty lot, shumë kisha derdhur
por nuk duhet të qajmë,jo-
as Zoti të dobëtit nuk i do.

Ti jeton o yll i dritës
në çdo varg të Adem Berishës,
vajza ndjehet si mbretëreshë
kur shkruan gjyshi për mbesë.

Porsi lulja kur qelë në agim
erdhe hyre, në vargun tim,
vjen plot dritë porsi shkëndi
hjeshon vargjet në poezi.

Hijeshon kopshtet me lule t´njoma
si vyshkë vapa as si thanë bora,
sa herë shkruaj për lule të njoma
më tthahet goja, më dridhet dora.

Zoti i madh, ty të bekoftë
ne për ty do mbahem të fortë,
dikush neser, dikush sot
qe të gjithë, do vijmë në atë portë.

Njomzë e xhaxhit, plot gjallerim
do të mbetesh ne vargun tim
gjerë sa të shihemi në amshim.

Lexues të nderuar,
nëse ndonjëherë e kam pasur rëndë të shkruaj, atë peshë e perjetova kur fillova të shkruaj këto vargje për "ENGJËLLUSHKEN DIELLZË". E ndjeva një shëmbje në krahnor dhe nga brendia dukej sikur gufonte një llavë vullkani.!
Megjithate, ndjeva obligim dhe vendosa që edhe unë të thur disa vargje për këtë lule të bukur, lulen më të bukur të përjetësisë ku siç thot edhe vetë baca Adem në një strofë të poezisë së tij "Premia"
"Këtë lajm të zi po të merrte dielli
për një çast driten do e ndalte,
obligim kish ndaj këtij ylli
një minut dhe ai t’ia falte".
Këtë shpirt të njomë qëllimisht e quajta "Serafin" sepse serafinet janë engjuj që perendia i zgjodhi të jenë në fronin e tij. Ata janë engjuj që janë vigjelentë dhe me shumë palë krah e sy kështuqë nuk iu shpeton asgjë nga vështrimi.
Dielleza na vështron ne, jeton me ne, jeton në shpirtërat tonë , në poezitë tona të cilat nuk do vdesin kurrë.
Baca Adem duhet të krenohet që kishte fatin të ishte gjysh i këtij engjëlli ,kurse juve të cilët/cilat gjetet kohë dhe vullnet të thurni vargje për Diellezen, zoti ju bekoftë dhe stolistë me gjithë të mirat që ai ka.

I juaji Shaban Cakolli, gyrbetçar në Gjermani.

nga Xha Ademi prej 27/6/2007, 14:29

Adem Berisha :

DIELLZA = KERUBIMI E SERAFINA E PERENDISË -
NË KRAH TË PERENDISË ME ENGJUJT MË TË DASHUR TË TIJ

"Zoti e solli në këtë botë
si një mrekulli,
por prap e muar pranë vetës
si engjëll të tij."
Nga : "Lulja e përjetësisë"

Ajo është fëmi, e pastër në tërë qenien e saj mu ashtu siç janë edhe gjithë voglushët e tjerë. Është si ari i kulluar, e pamëkate dhe e padjallëzuar. Nuk ka asnjë fije dyshimi se nga i Madhi Zot është e shperblyer dhe bekuar. Shi për këtë, ajo tash është vetë Kerubimi që rri në krahët e të Madhit Zot. Tek Ai gëzon tërë dashurinë dhe besimin e Tij kështuqë ai e vendosi si Serafin - engjëll me shumë palë krah dhe sy, në vetë fronin e tij.
Prandaj,
"Duani pra këta engjuj
se janë të padjallëzuar,
duani se janë si pllumba
të shëndoshë e të padroguar".
Nga : "Fëmijët e vendit tim"

Mirëpo, poashtu nuk ka as të vetmin dyshim se gjithë ata të cilët janë të stolisur me shpirtmadhësinë e tyre qe në zemrat dhe shpirtërat e tyre përherë të mbajnë këta engjuj të perendisë, të jenë të bekuarit, të shperblyerit dhe stafi më i dashur i Tij.

Unë desha të uroj këta shpirtmëdhenj por nuk kam se çka të uroj më shumë nga ajo që ata vetë janë të uruar dhe bekuar nga i Madhi Zot.
. . .
Por sot është e vështirë të ndalim lotet qe të mos rrjedhin si krua. Ata sot do të rrjedhin dhe do të ujisin tërë fshatin Gjyrgjevik i Madh ku Diellza prehet e qetë dhe pret që sa më shpejt pranë saj t'i shkojë edhe babushi Adem.

"Mori shqipja e malev’ tona
fluturo sot mbi Tiranë,
më nxirr ti, mua nga spitali
e më transporto, ti sot m’at anë.

Më dërgo, n’Gjyrgjevik të Madh
por mos më thuaj qe të mos qaj,
se mbi varr të DIELLZËS sime –
dita është të shkrihem në vaj".
Nga : "Fluturo shqipe"

Edhe JU o shfletues dhe lexues të faqeve shqiptare ti internetit, bashkëpunëtorë, operatorë, moderatorë dhe administratorë të këtyre faqeve, sot jeni të arsyetuar që në vend të djersës nga vapa perclluese
të jeni të larë në lotë për të cilët uroj që pas tashit të Ju jenë vetëm lotë gëzimi e mua mos më zëni për të madhe në asnjë çast pse përherë do të jem i pikëlluar.

"Kështu, në fund të muajit qershor –
më daten njëzetetetë,
jeta ma mori jeten
fare pa u përshëndetë.

Këtë ditë kaq të hidhur
me forcë do ta mallkoj,
se Kerubimi* në këtë ditë më iku
e mua, për jetë më la të vajtoj.

Ate do ta kujtoj me dhëmbje,
me vaje dhe me lot,
edhepse tashmë ndodhet
në krah te të Madhit Zot".
Nga : "Ika e Kerubimit"

Qoftë i lehtë dheu i kësaj toke të shenjtë arbërore për DIELLZEN dhe gjithë diellzat tjera të cilat të qeta prehen në te.
Qoftë i përmotshëm kujtimi për qenien dhe jetërat e tyre.

Shpirtërish falenderoj gjithë ata që më ngushlluan dhe do të më ngushllojnë ne të ardhmen ndersa sot edhe unë ju përcjell ngushllimet e mia më të sinçerta gjithë atyre që iu mungojnë të dashurit e tyre. Zoti i forcoftë dhe i ndihmoftë që më lehtë dhëmbjen ta perballojnë. I juaji Adem Berisha (ademgjurgjeviku@hotmail.com).

nga Xha Ademi prej 27/6/2007, 15:02

Adem Berisha :
I nderuari Shaban, jam i sigurtë se para se unë të lexoj poezinë dhe shkrimin Tuaj të mrekullueshëm dhe me ndjenjat më të fuqishme vllezërore e prindore, Diellza këtë e ka ndie në amshim ngase ajo panderprerë nga atje na veshtron meqë siç thua edhe vetë, ajo është Kerubimi dhe Serafina e Perendisë.
Shaban, po e shfrytëzoj rastin qe të kerkoj falje për një lloj redaktimi të cilin unë i bëra shkrimit tuaj nga se për shkaqe teknike të PC-së tuaj shkrimi kishte dalur jo siç vetë ke deshiruar. Prandaj, nuk e di, nëse është e mundur e mendoj se po, hyn tek shkrimi i juaj në origjinal dhe me edit fshije në tërësi ndersa pastaj kopjoe këte të dytin dhe postoje përsësri. Kur unë e shoh suksesin, atëherë timin poashtu do ta fshi.

nga shaban cakolli prej 27/6/2007, 17:58

Baca Adem,ti ke bere ate qeune vete do te kerkoja nga ti,nga se pershkak nje defekti teknik,kohen e fundit nuk po kam frymezim as me shkruar.pO UNE TE FALEMNDEROJ PER NDERHYREJEN;NDRYSHE DO TE DUHEJ TE KERKOJA NGA NDOKUSH TJETER TE NDERHYJE.

UNË MENDOJ SE NUK DUHET SHLYAR ASNJERI-DO TE MBESIN QE TE DY:Kurse nese ke deshire ,po tepelqeu poezia fute edhe ne faqen tende.
gjitha te mirat baca i nderuar.

nga Xha Ademi prej 7/9/2007, 13:41

IKA PA PARDON

Të gjata më janë netet
e ditët më shkojnë kot,
dhëmbja sa vie e shtohet
humbjen, nuk e imagjinoja dot.

Pse dallgët e jetës mi shove,
pse driten e jetës ma fike,
rrugëve të jetës kahet ua ndërrove
në drejtim të kundërt, përse më ike.

Dy trupa e një shpirtë ishim,
njëri pa tjetrin nuk rronim,
shumë të veçanta ne kishim
të gjithë për rreth na lakmonin.

Se mund të vinte kjo ditë
e të ikje pa pardon,
unë kurrë këtë s’e kam pritë
kësaj, vërtetë nuk dij çka i tham.

Tash shpirtin e kam të vrarë
e të bërë shkrumë,
që kur e kur nuk të kam parë
për mua, nuk dije ç’të bëje më shumë.

nga SEXY prej 8/9/2007, 19:32

poerzi prekese baca adem por dhe e bukur

nga Xha Ademi prej 8/9/2007, 20:00

lona të falem nderit për vlerësimin tuaj lidhur me poezinë time "Ika pa pardon". Inspirimi për këtë poezi ishte i gatshëm, fillimi i vitit të ri shkollor pa Diellzen e bekuar por në raste të veçanta kjo ka të bëj edhe me ndarjet tjera të padeshirueshme si të dy të dashuruarëve që shpesh ndodhin e nuk do të dëshiroja të ndodhnin sepse kur të dashurohet le të dashurohet etj etj.

nga Arlind prej 10/9/2007, 10:46

Motra ime Diellzë

Motra ime Diellzë
O engjulli i Perendisë
Babushi Adem
Na dhuroi "Lahuten e Malëcisë"

Ndihmo Zot si më ke ndihmue
Edhe 500 vjet kanë me kalue,
Që në të bukuren Kosove e Shqipëri
Nuk do te harrojmë oj moter ty.

O moj motër ku më je largue
A hiq ste bjen ndermend për mue,
Përse zi babush po na shkon kjo jetë
Ku ne le oj motër keshtu të shkretë.

O i lumi e i madhi Zot
Pse në vaj gjithë ky mot,
Gjithë ky mot e kjo vetimë,
Gjithë kjo dhimbje e bubullimë.

Letër engjullit i kam que
Se babushi me tha mue,
Dergoja Diellzës "Lahuten e Malëcisë"
Shumë te dua o engjulli i Perendisë

nga **GISHTEZA** prej 10/9/2007, 17:16

bravo arlind o poet i vogel puc

nga xheladin prej 11/9/2007, 10:40

shkruan: xheladin hamza

AROMA E DIELLZËS

Një trëndafil i kuq
I këputur në rrënjë
Me petale të lagura
Me lotët e nxënësve
Ri në bankën e zbrazët
Bash aty ku dikur Diellëza ulej...

Aromën e ndjejnë
Nxënësit dhe mësuesit
Të shkollës së Diellzës...

Gjatë orarit të mësimeve
Në klasën e saj me lot në sy
Shpirti i saj vije çdo ditë
Shoqeve dhe shokëve u thotë
“JA EDHE UNË JAM KËTU, ME JU!”

11. 09. 2007.

nga Xha Ademi prej 12/9/2007, 16:35

lona, Lindi, GISHTËZA, Xheladin, çka të ju them? më leni pa tekst. Unë nuk dij tjetër çka të Ju drejtoj pos një FALEM NDERIT TË MAAAAADHE. Rrofshi e për jetë qofshi të nderuar. Unë e dij se Ju jeni të mëdhenj.

nga Xha Ademi prej 16/9/2007, 22:43

[img]http://storage.msn.com/y1pnMzIJzJ7h005a3rTFrbyFJY5k6ws3_fI-M7GtEgkZd_cZ8-rjKycefDJrn8NHuQaCV9r02lfhMFf14K0q7aEbA[/img]
PREMIA

Reth njëmbëdhjëtë vjet me rradhë
që shkuan si të ishin një,
e kisha ‘i pëllumbeshë të bardhë
të gjithë më kishin lakmi.

Kjo qenie e përkryer
që s’imagjinohej dot,
ish engjëll i shkëlqyer
e vetmja në këtë botë.

Gjithënjë i thoja vetës
më i lumturi jam n’këtë botë,
se ate e kisha kënaqësi të jëtës-
një premi nga i Madhi Zot.

Por më 29 të muajit qershor
në zemren time si një shigjetë,
vie një lajm më shumë se i hidhur
se AJO, s’është më në jetë !

Këtë lajm të zi po të merrte dielli
për një çast driten do e ndalte,
obligim kish ndaj këtij ylli
një minut dhe ai t’ia falte.

Sikur lumi të kuptonte
se ka ndodhë kjo fatkeqësi,
ujt e Drinit do ndalonte
nuk do ecte rrjedhës së tij.

Të gjithë zogjët këngen do e ndalnin
së kënduari do të pushonin,
një ditë zi për te do të mbanin,
në vend të këngës do të vajtonin.

Të gjitha lulet kësaj pranvere-vere
rrëke lotësh do të derdhin në tokë,
edhe ato do të qajnë kësaj here,
edhe ato do të mbajnë zi sot.

E unë s’do të qaj vetem në ditë sodit
por do të vuaj gjerësa të jem gjallë,
sepse mbytja e Diellzës sime
shpirtë e zemër mi ka kallë.

Se unë si gjysh t’shkruaj përkujtimin
për këtë shpirtë të shpirtit tim,
është më shumë se thikë në zemer
vërtetë kjo s’ka, asnjë kuptim.

nga Xha Ademi prej 16/9/2007, 22:59

nga Xha Ademi prej 18/9/2007, 19:07

Mr. Asllan Krasniqi :
KLINA ME RRETHINË NË VALËT E HISTORISË
SADIK RAMA DHE UKË SADIKU
Gjurgjevikasit u dogjen dhe u poqen disa herë, por mbijetuan e dolen më të fortë. Ata dikur dinin pak shkrim e këndim, por për urti e shkollë e kishin besen dhe oden.
Nga ky mjedis revolucionar e patriotik doli edhe Sadik Rama, ashtu si shumë luftetarë të Lidhjës Shqiptare të Prizrenit. Gjurgjeviku dha shumë trima. Sadik Ramen, Zeqir e Rexhë Isufin, Metë Ymerin, Bali Fazlinë, Ukë e Shaban Sadikun, profesorin e luftetarn Ymer Berisha, Smajl Hajdarin, Hali Sadrinë, Nezir Balinë etj. Sadik Rama ishte nga të parët që mori pjesë në Kuvendin e Madh të Pejës në janar të vitit 1899, kryesuar nga patrioti i shquar Haxhi Zeka. Sadiku në këtë kuvend foli për zgjërimin e luftës kundër Perandorisë Osmanedhe për shpalljen e pavarësisë së Shqipërisë. Ai u njoh me atdhetarët siç ishin Haxhi Zeka, Hasan Prishtina, Bajram Curri, Isa Boletini etj., me të cilët edhe ishte vëlazëruar. Më vonë u njoh edhe me luftetarin e madh Azem Bejta dhe me te mbeti bashkëluftetar dhe i afërt gjithë jeten.
Sadik Rama ishte pjesmarrës aktiv në luftë kunder pushtuesëve osmanë gjatë viteve 1903-1906 dhe 1908-1912, kur dhe qe plagosur rëndë.
Më 1903 shqiptarët u ngriten në kryengritje kundër reformave osmane, të cilat ngarkonin tatimin ndaj shqiptarëve dhe vështirësonin gjendjen e tyre nën pushtim. Për këtë arsye, në shkurt të vitit 1903, mbahet një tubim i shqiptarëve afër manastirit të Deviçit, ndërsa në muajin mars mbahet një tubim tjetër i madh te Ura e Llukës. Në këto tubime Sadik Rama ishte gjithënjë aktiv me njerëzit e tij. Tek Ura e Llukës merrnin pjesë edhe Tahir Sadiku dhe Tafil Uka nga Kijeva. Këtu u kundershtuan reformat osmane në luftë për mbrojtjen e interesave jetësore kombtare dhe më 1902-1904 e më tutje këto kundërshtime u rriten në kryengritje shqiptare, të cilat kishin karakter të plotë politik e nacional, të drejtuara kundër pushtetit osman dhe synimeve të shteteve të mëdha, si dhe të atyre ballkanike ndaj tërësisë teritoriale shqiptare.
Në fund të vitit 1910 Turqia i kërcnonte kryengritësit për dorëzim. Në këtë kohë në Mal të Zi kishin emigruar 50 krerë shqiptarë, në mesin e të cilëve gjëndeshin edhe Isa Boletini, Sadik Rama etj. Me gjithë shpalljen e amnistisë, ata nuk pranuan të këtheheshin.
Në fillim të muajit shkurt 1912 konsuli i Prishtinës Milojeviq vuri kontakte edhe me Sadik Ramen e Ramadan Shabanin . Sipas udhëzimeve të ministrit të jashtëm Millanoviq, Milojeviqi i njohtonte ata se qeveria serbe do të ishte e gatshme të plotësonte kërkesat e tyre për armë, municion e të holla por me kusht që ne të ardhmen të vepronin vetëm sipas instrukcioneve të konsulit të Prishtinës. Si kusht i parë dhe themelor për marrjen e ndihmës ishte heqja dorë nga çdo synim për autonominë administrative.
Gjatë pregatitjës së kryengritjës u paraqit problem serioz sigurimi i armëve dhe i municionit, prandaj shqiptarët për këtë u shtërnguan të drejtohen nga Mali i Zi e Serbia. Këtë qëllim e kishte edhe udhëtimi i Sadik Ramës, Bali Fazlisë e Metë Ymerit për në Beograd. Në fund të muajit prill 1912 kur Sadik Rama, Qerim Begolli i Pejës dhe disa krerë të tjerë ishin mbledhur në shtëpinë e Xhemajl Agushit në Prishtinë për të pleqnuar çështjen rreth kryengritjës, konsuli serb Milojeviq vazhdonte orvatjet për shtyerjen e fillimit të kryengritjës. Ai pati disa takime edhe me Sadik Ramen të cilit i dha disa pushkë, por vetëm atëherë kur ky i dha fjalen se do të fillonte luften në anen e Llapushës në marrëveshje me te. Këtu qendron shkaku qe u shkoi në ndihmë kryengritësve në Istog me pak vonesë në maj të vitit 1912. Megjithate, qëllimi i kryengritësve ishte të siguroheshin armët për t’u hedhur pastaj në kryengritje, ndërsa grumbullimi i tyre u bë në Istog. Mu për këtë nga Peja për në Istog u nis një taborr nizamësh me dy topa dhe një repart xhandarësh, por kryengritësve, edhepse me pak vonesë, u erdhen në ndihmë 500 burra nga Llapusha, luftetarë të Sadik Ramës, të udhëhequr nga mixha i tij, Bali Fazlija. Pas një lufte 24 orëshe ushtria turke pësoi disfatë të plotë dhe nuk guxoi të vazhdonte aksioni derisa nuk erdhen përforcime të reja nga Ferizaji. Rreth Istogut vazhduan luftëra të rrepta deri në muzgun e 11 majit 1912, kur fshati me predha topash u rrënua tërësisht. Forcat kryengritëse u tërhoqen në mal, por nuk e ndërprenë luften.
Sadik Ramen e gjejmë jo vetëm në luftëra por edhe npër kuvende burrash. Nga 17 deri 20 maj 1912 u bënë besëlidhjet shqiptare të anës së Llapushës në prani të Hasan Prishtinës. Në Kuvendin e Junikut (21-25 maj 1912) u dëgjua me vemendje fjala e Sadik Ramës, i cili i udhëhiqte trimat e anës së vetë dhe të Rrafshit të Dukagjinit. Për këtë kënga popullore kujton :
“Po pëvet Hasan Prishtina,
Sadik Rama ku rri me trima?
Sadik Rama i Gjurgjevikut
burr i mençëm i odës s’ Junikut
shqipe malit, zemer trime
prijës i Rrafshi të Dukagjinit”.
Në verë të vitit 1912 e gjithë Kosova ishte përfshirë në kryengritje. Në to, si gjithëherë, nder të parët ishte Sadik Rama. Pas kryengritjes, ai me shokë hyn në Shkup më 14 gusht, të prirë nga Bajram Curri, me flamuj e muzikë, ku u priten si çlirimtarë.
Edhe gjatë kohës së luftërave 1912-1918 luftetari Sadik Rama me shokë vazhdoi luften kundër pushtuesëve të rinj.

Sadik Rama nuk mashtrohet

Në pranverë të vitit 1919 Sadik Rama kishte krijuar një rreth të gjërë e të fortë me njerëz të armatosur.. Pas luftës në Radishevë edhe Azem e Shotë Galica kaluan në Llapushë te patrioti Sadik Rama.. Të dy këta, si edhe të afërmit e Sadik Ramës, Metë Ymeri, Bali Fazlija, e Ramadan Shabani i Kijevës, deri në maj 1919 vizitonin fshatrat e Llapushës, ku mbanin kuvende burrash dhe përgatitnin terenin e mobilizonin njerëzit për kryengritjen e madhe të Llapushës kundër Serbisë. Qeveria e Beogradit, krahas dhunës, nuk la pa perdorur edhe dredhinë, rrugen e lajkave e të bisedimeve me Sadik Ramen e të tjerë. Në bisedime me Sadik Ramen heren e dytë qenë të pranishëm edhe Njerëzit e Esad Pashës: Hasan bej Shijaku dhe Et hem Efendiu nga Durrësi. Përpjekje të tilla bëri edhe një delegacion që erdhi për këtë qëllim nga Beogradi me në krye me Aleksa Zhujoviqin, duke i afruar Sadik Ramës, pos tjerash, edhe 15 mijë napolona, por të gjitha këto ai i hodhi poshtë. Me gjith premtimin e gradave, rrogave e shumës së madhe te të hollave nga qeveria dhe njerëzit e Beogradit, përgjigjëja e Sadik Ramës, Azem Galicës etj, ishte se Kosova është shqiptare dhe do të luftojë deri sa të fitojë lirinë. Kështu patrioti Sadik Rama i hodhi poshtë me përbuzje prpozimet serbe dhe e ruajti të paster në thellësi të shpirtit ndjenjen e atdhedashurisë. Nuk kaluan shumë ditë e Sadik Rama me të tjerë u dhanë urdhër çetave të tyre t’ua drejtonin pushken serbëve. Në këto kryengritje grupin e çetave të anës së Rahovecit e udhëhiqnin Sadik Rama, Ramadan Shabani, Metë Ymeri, Bali Fazlija etj. Populli shkonte pas tyre.
Naten e 5 majit 1919 kryengritësit rrethuan qendren administrative të Drenicës, Deviçin dhe të gëdhirë të ditës së 6 majit filluan sulmin. Kryengritja u zgjërua në Llapushë, Drenicë e Rrafsh të Dukagjinit. Patriotet në këtë rast kerkonin që pushtuesit serbë të tërhiqeshin dhe i gjithë pushteti të kalonte në duar të forcave kryengritëse. Nga Deviçi, Azem e Shotë Galica u këthyen në Gjurgjevik të vogel ku ishte përqendruar edhe forca kryesore kryengritëse me Sadik Ramen. Këtu forcat e Sadik Ramës u hetuan. Forcat serbe u nisen kinse për bisedime me Sadik Ramen, por kishin për qëllim ta kapnin e ta internonin. Në Gjurgjevik të Vogel Sadik Rama gjendej i rrethuar duke luftuar si dragua. Në atë çaste Bali Fazlija e Metë Ymeri ishin njohtuar për rrethimin e Sadikut.
Duke parë rrezikun se Sadik Rama mund të binte në duat të serbëve, Baliu u nis me 200 trima dhe çau rrethimin. Këtë veprim e përshkruan edhe kënga popullore :
“Sadik Rama trim drangue,
Në Gjurgjevik ka mbetë rrethue
në Gjurgjevik ka mbetë rrethue
si asllanat tuj luftue
fyt për fyt me serbijak
e tanë kulla u la me gjak”.
Lufta në Gjurgjevik të Vogel ne të vërtetë ishte zgjërim i kryengritjës së vitit 1919. Kjo kryengritje u zgjërua sidomos në Llapushë, prandaj quhet kryengritja e Llapushës. Me të filluar luften Bali Fazlija ndihmohet menjëherë nga Zef Gjidoda, ktryetar çete në Lugun e Drinit..:
“Bash si llava tue shkue pas tij
Lugu i Drinit 300 shpi
Zef Gjidoda tue iu pri ... “.
Gjatë Lëvizjës Kombtare dhe luftërave çlirimtare uniteti ndërmjet komuniteteve fetare ka qenë gjithëherë në nivelin më të lartë. Në krahina e Dukagjinit vepronte çeta luftarake e Pjeter Arangjit, grupet e Gjeli Lugos, Zef Gjidodës dhe vëllait të tij Pjeter Gjidodës. Poashtu, Isa Boletini kishte tubuar rreth vetës 400 veta (të gjithë shqiptarë katolikë) kundër ushtrisë turke dhe të huajve të tjerë. Kryengritësit përparuan deri në Zallç të Pejës dhe Gjurakoc të Istogut. Gjatë luftës zmbrapsen edhe fotrcat serbe të ardhura nga Peja. Armiku pësoi mjaft humbje. Vetëm gjatë një sulmi. Forcat kryengritëse lanë 40 armiq të mbytur në Drinin e Bardhë. Sadik Rama ishte udhëheqës edhe i anës së Rahovecit. Ai me kryengritësit, së bashku me Azem Galicen, depertoi fitimtar deri në Rahovec. Ata thyen batalonet serbe që erdhen nga Prizreni me në krye kolonelin Kataniq dhe i detyruan të nderprisnin luften.
Shkrimi është mjaft i gjatë në librin e cekur por për këtë herë unë po shkruaj vetëm kaq ndersa shpresoj se do të vazhdoj me pjesët tjera ditëve të ardhëshme.
Si ilustrim këtu unë po e postoj edhe poezinë time “Gjurgjeviku si kala” të cilen ia kam kushtuar fshatit të Sadik Ramë Gjurgjevikut dhe shumë trimave e heronjëve të këtij fshati i cili njëherit është edhe vendlindja ime.

GJURGJEVIKU SI KALA

Kur këtij dheu iu sul armiku
për të vrarë e djegë në zjarr,
gjithëçka nis nga Gjurgjeviku
dhe Sadik Rama në plis të bardhë.

Në gjithë etapat e historisë
ndoq traditen që ia la i pari -
gjithëmonë ishte në ballë të trimërisë
si zakon që e ka shqiptari.

Qe nga koh' e osmanlisë
për këtë tokë prore luftoi,
bijtë më të mirë – vigaj të lirisë
këtij vatanit ai ia dhuroi.

Dha Isuf Dushin me 20 anëtarë,
dha shumë burra, gra e fëmijë,
shumë Serbia i pat djegë në zjarr
që rrallë ndodh në histori.

Bijt e tij s'e kursyen gjakun,
atdheut të vet iu perkushtuan,
bashkë me motren Marie Shllakun-
kurr nga lufta s'u larguan.

Ymer Berisha bën platformen
për çlirim – bashkim kombëtar,
promotor qe i gjithë levizjës
vdiq e shkoi me faqe të bardhë.

'I çerek shekulli pas të atit
Ukë Sadiku me shokë të vet,
prap ia këthu pushken armikut
qysh, baba Dikë i la amanet.

Kurdoherë që thërret vatani,
kur të bijt i thërret Shqipëria,
nder të parët me pushkë në dorë
shkëlqen trimi Halil Sadrija.

Pa iu tremb kurr drita e syrit
e për të mbrojtë truallin e të parit -
si rrufe që shkrepë prej qiellit
kërcet pushka e Smajl Hajdarit.

Këtu Azem Bejta me shumë shokë
e pas tij shumë trima tjerë,
solemnisht para flamurit
janë betuar të vdesin me nderë.

Porsi uji që rrjedh nder gurra
që nuk shterrë e s'ka të ndalë,
Gjurgjeviku dha shumë burra -
si Demë Rexhen – mendimtar.

Gjithë këta trima të Shqipërisë
porsi yjet n'qiell, do të shkëlqejnë,
për të gjithë brezat që do vijnë
udhërrëfyes për ta do të jenë.

Këta ranë me nderë n'altar të lirisë,
me faqe të bardhë shkuan në përjetësi,
rruajten nderin e shqiptarisë -
zoti i madh i past shperbly.

Dhe, si kala që i pershkon shekujt,
nga stuhitë që s'mund të shkatrrohet
Gjurgjeviku i fortë si hekur,
ka pse mburret dhe krenohet.

Adem Berisha

DIELLZA I MUNGON SHKOLLËS

ENGJËLLUSHKËS DJELLZË

DIELLZA - SERAFINA E PERENDISË

DIELLZA = KERUBIMI E SERAFINA E PERENDISË

Re: DIELLZA I MUNGON SHKOLLËS

Re: DIELLZA I MUNGON SHKOLLËS

DIELLZA I MUNGON SHKOLLËS

Re: DIELLZA I MUNGON SHKOLLËS

Ndarja e padeshirueshme

Re: DIELLZA I MUNGON SHKOLLËS

Re: DIELLZA I MUNGON SHKOLLËS

Re: DIELLZA I MUNGON SHKOLLËS

Re: DIELLZA I MUNGON SHKOLLËS

DIELLZA JETON NË ZEMRAT TONA

Re: DIELLZA I MUNGON SHKOLLËS

NJERIU JETON PËR AQ SA JETON VEPRA E TIJ

Drejtat e ktij Forumit: